Showing posts with label ဇာတ္လမ္းတို. Show all posts
Showing posts with label ဇာတ္လမ္းတို. Show all posts

ဖိနပ္ေပါက္သူမ်ား


''ဟာ   ေဟ့ေကာင္ၾကီး.ဘယ္တုန္းကေရာက္ေနတာလဲ?အသံမၾကားဘာမၾကားနဲ႔..ငါေနတဲ့ေနရာကို
ဘယ္လိုေမးလာတာလဲ?ခုဘယ္မွာေနျပီးဘာေတြလုပ္ေနလဲ?စာေရးျဖစ္ေသးလား?ထိုင္ဦးကြာ....'' စသျဖင့္ေတာင္တစ္လံုးေျမာက္တစ္လံုးစကားေတြထြက္က်လာလ်က္ဝမ္းသာအားရဆိုသည္..။
ထိုင္ဦးကြာဟုဆိုေသာ္လည္းကုလားထိုင္ကတစ္လံုးထဲ..။ျဖဴေရာ္ေသာအသားအေရႏွင့္ကရင္သင္တိုင္း
အက်ီၤနီနီပြပြၾကီးကလည္းတစ္မ်ိဳးေတာ့လိုက္ဖက္ညီကာၾကည့္၍ပင္ေကာင္းေနေသးသည္..။ေက်ာင္းတုန္း
ကထက္ပိုမိုပိန္လွီေသာအသြင္ကေပၚလြင္လွသည္..။နာထင္နာရင္းမ်ားလည္းခ်ိဳင့္ေနသည္..။ၾကိဳးႏွစ္ေခ်ာင္း
ျပတ္ေနေသာစပိန္ဂစ္တာျပားခ်ပ္ခ်ပ္တစ္လက္ကိုနံရံတြင္ေထာင္လ်က္သားေတြ႔ရသည္..။နံရံကိုမွီလ်က္
ပင္ၾကမ္းျပင္ေပၚႏွစ္ေယာက္သားထိုင္ခ်လိုက္ျပီးစကားေတြျဖန္႔က်ဲမိၾကသည္..။

လြမ္းဆြက္ျခင္းအျပည့္နဲ႔တခါကအနမ္း

ဒီေန႔မနက္ေစာေစာျမတ္မင္းနဲ႔ေထြးငယ္ေဈးဝယ္ဖို႔ထြက္လာၾကတာေပါ့။ မေန႔ကအတန္းထဲမွာေျဖခဲ့တဲ့ အစမ္းစာေမးပြဲမွာသူတို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကိတ္ျပီးေတာ့ဘယ္သူမွမသိေအာင္အေလာင္းအစားေလးတစ္ခုလုပ္ ထားခဲ့တယ္ေလ..။အမွတ္နည္းတဲ့သူကထမင္းဟင္းတစ္ရက္စာခ်က္ေကၽြးေၾကးပဲေပါ့...။ဒါနဲ႔ကတိအတိုင္း
အမွတ္မ်ားတဲ့ျမတ္မင္းကိုအမွတ္နည္းတဲ့ေထြးငယ္ကျမတ္မင္းၾကိဳက္တာခ်က္ေကၽြးရမွာပါ......။ဒါေၾကာင့္
ေဈးမကြဲခင္ေစာေစာေလးလိုခ်င္တာဝယ္လို႔ရေအာင္ျမတ္မင္းကိုေခၚျပီးေဈးကိုထြက္လာခဲ့ၾကတာေပါ့.။


ခုေတာ့ရြာကေလးလည္းBusyျဖစ္ေနျပီ

“ အရပ္ရွစ္မ်က္ႏွာမွာရွိၾကကုန္ေသာမိဘျပည္သူမ်ားခင္ဗ်ား။ (ကၽြီ အီ ဟီဟီ..ကၽြီ... ဤကားေလာ္စပီကာ နာေစးေခ်ာင္းဆိုးသျဖင့္ေပၚေပါက္လာေသာအသံေပတည္း....စကားခ်ပ္) အဟမ္း အဟမ္း... ေလာ္စပီကာကေခ်ာင္းဆိုးတာနဲ႔ေၾကျငာသူလည္းေယာင္သြားတယ္ထင္ပါ့ဗ်ာ..။သူကပါလိုက္ျပီး
လည္ေခ်ာင္းရွင္းလိုက္ရေသးတယ္ေလ..။ အဟမ္းခ်စ္ရပါေသာရြာသူရြာသားမ်ားအားလံုး ေနထိပန္းလုိမညိႇဳးႏြမ္းပဲမိုးဆန္းပန္းလုိလန္းဆန္းပါေစလုိ႔ကြၽန္ေတာ္မ်ားမိဘေမတၲာ TV အိမ္မွဆုေတာင္းအပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ား...” ကၽြီ..ဟီ အီ..............အီ..။

ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း=က်ေနာ္တို႔၏ရြာကေလး

ေန၀င္ၿပီးလုိ႔ေမွာင္စပ်ဳိးလုိက္တာနဲ႔ရြာလည္ပိုင္းက “ဘုတ္ဘုတ္” ဆိုတဲ့အသံေတြနဲ႔ အတူ
က်ေနာ္တို႔ရြာကေလးဟာ မီးေရာင္ထိန္ထိန္ေအာက္မွာ႐ုပ္လံုးႂကြလို႔၊အသက္ဝင္လို႔ေပါ့ဗ်ာ။ ဧရာမမီးစက္ၾကီးနဲ႔တစ္ရြာလံုးကိုမီးေပးထားတယ္ဆုိပဲ။ မိုက္ေတာ့မိုက္တယ္ဗ်။
ရြာကလူေတြအေနနဲ႔က်ေနာ္တုိ႔ ၿမိဳ႕ေနလူတန္းစားေတြလုိမီးပ်က္ျခင္းဆုိတဲ့အေတြ႔အႀကံဳကိုမခံစားရလို႔
ျမိဳ႔မွာလို ''ဟာ'' ကနဲ ''ဟင္''ကနဲမျဖစ္ရဘူးေပါ့ဗ်ာ...။ျပီးေတာ့တီဗီကကိုရီးယားကားေစာင့္ၾကည့္တဲ့သူ ေတြလည္းလြတ္သြားတဲ့အပိုင္းဆုိတာမရွိ။ ရြာလည္လမ္းမဆုိတာကမီးေရာင္ထိန္ထိန္ ..........................။

ၾကည္ႏူးဖြယ္အခ်ိန္ေလးမ်ား

ဒီေန႔ေတာ့ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႔ဘာေရးရေကာင္းမလဲဆိုျပီး အြန္လိုင္းေပၚမွာဟိုဟိုသည္သည္ေလွ်ာက္သြားရင္းမွ စဥ္းစားေနမိပါတယ္။ ခဏေနေတာ့ျမန္မာျပည္မွာရွိတဲ့အိမ္နားကအသိလင္မယားအေၾကာင္းေလးက တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ေခါင္းထဲ၊အေတြးထဲဝင္လာတာနဲ႔ နည္းနည္းပါးပါးျပန္စီျပီး ခုလိုဇာတ္လမ္းတိုေလးတစ္ပုဒ္ေရးလိုက္မိပါတယ္။(ငယ္ငယ္တုန္းကအျဖစ္အပ်က္ေလးပါ) က်ေနာ္ေရးလိုက္တဲ့ဇာတ္လမ္းတိုေလးဟာ စာဖတ္သူေတြရဲ့အျဖစ္အပ်က္နဲ႔မ်ားတိုက္ဆိုင္သြားခဲ့ပါက ခြင့္လႊတ္နားလည္ေပးၾကပါ။ အမွန္မွာေတာ့ခုလိုတိုက္ဆိုင္တာမ်ိဳးလည္းျဖစ္လာခ်င္မွျဖစ္လာမွာပါပဲ။သို႔ေသာ္ ကိုယ္က(ဘယ္သူ႔ကိုမွေစာ္ကားေဝဖန္လိုစိတ္မရွိပါပဲ) အေပ်ာ္သက္သက္ေရးလိုက္မိေသာစာက တစ္ပါးသူကိုစိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္သြားမွာကိုမလိုလားတာမို႔ ၾကိဳတင္ျပီးေတာင္းပန္ထားလိုက္တာပါလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ အားလံုးကိုခင္မင္ေလးစားလ်က္ပါ။


ကမ္းေမွ်ာ္ငွက္

ပင္လယ္ထဲမထြက္ခင္ေနပူပူကုန္းေျမေပၚမွာလမ္းသလားေနတဲ့သူကို ကဗ်ာဆရာျမင့္ဦးဦးျမင့္က ကဗ်ာစာအုပ္ေလးတစ္အုပ္လက္ေဆာင္ေပးပါတယ္။ စာအုပ္ရဲ့နာမည္က ''ပင္လယ္ကိုလေရာင္နဲ႔မွ်ားရတယ္တဲ့'' ..။ ေတြ႔ဖူသမွ်ကဗ်ာစာအုပ္ေတြထဲမွာေတာ့အေတာ့္ကိုအဆင္အျပင္ေကာင္းမြန္တဲ့ စာအုပ္ပါ။ ပင္လယ္ကိုခ်စ္တတ္ေအာင္သင္ေနသူ  'သူ႔'  အတြက္ကံေကာင္းျခင္းလက္ေဆာင္ေပါ့။ မွ်ားတဲ့အလုပ္ကိုမၾကိဳက္ေပမယ့္ 'မွ်ား' တဲ့စာေတြကိုသူၾကိဳက္သည္။ အျပင္ေလာကဇာတ္ခံုမွာေတာ့ 'မွ်ား' ျခင္းေတြသံသရာလည္ေနသည္။ 'မွ်ား' ျခင္းဆိုသည္မွာ ကိုယ့္ရဲ့လိုအင္ဆႏၵျပည့္ဝဖို႔ တစ္ပါးသူအားျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္သိမ္းသြင္းသည္ဟုအဓိပၸာယ္ဖြင့္လို႔ရမလားမသိ။


ၾကိဳးျပတ္က်သူမ်ား

က်ေနာ္တို႔ထဲကၾကယ္ကေလးတစ္လံုးေၾကြက်ခဲ့တာပါ။က်ေနာ္တ္ို႔လွမ္းဆြဲမထားႏိုင္ခဲ့ၾကလို႔ အေတာ့္ကိိုဝမ္းနည္းေၾကကြဲခဲ့ရတယ္။က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ေတြ မ်က္ရည္ကေလးစမ္းတမ္းစမ္းတမ္းနဲ႔ သူမလိုက္သြားရာအရပ္ဆီဝိုင္းျပီး ေငးေမာေနမိၾကတယ္..။က်ေနာ္တို႔အေပၚေလာကဓံရဲ့ပထမဦးဆံုး ထိုးႏွက္ခ်က္ျဖစ္တာမို႔ အေတာ္ကေလးကိုခံစားခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ရက္ကိုလစားေတာ့လည္းခြဲခြါသြားသူ အတြက္အရိုးပဲက်န္တတ္ပါတယ္။သူ႔ခရီးလမ္းသူေလွ်ာက္လွမ္းသြားခဲ့ျပီမို႔ ေနာက္ေတာ့လည္းက်ေနာ္တို႔ေနသားက်ခဲ့ပါျပီ....။



ညျပာျပာရဲ့ပန္းသီး

လူေတြကေျပာၾကတယ္။ပန္းသီးမစားဖူးတဲ့ကေလးတစ္ေယာက္ဟာ ပန္းသီးကိုဘယ္တမ္းတမလဲတဲ့။ပန္းသီးရဲ့အဓိပၸါယ္ကိုသူမွမသိတာပဲတဲ့ေလ..။
တကယ္ပဲမွားယြင္းခဲ့တယ္..။အၾကီးအက်ယ္ပဲေပါ့။လူေတြကသူတို႔သိသေလာက္ပဲေျပာခြင့္ရွိၾကတယ္ေလ..။ သူတို႔မွာသိတာထက္ပိုတဲ့ေျပာပိုင္ခြင့္မွရွိမေနတာပဲ..။  
သူတို႔မသိတာက အဲဒီပန္းသီးနဲ႔ကေလးတစ္ေယာက္ ဘယ္လိုပတ္သက္ခဲ့သလဲဆိုတာကိုေပါ့..။  
ေမတၱာတရားနဲ႔တူတဲ့အဲဒီပန္းသီးကိုကေလးငယ္တစ္ေယာက္ဟာခ်စ္မက္စြာစားသံုးခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတာ
ေျပာျပခ်င္ပါတယ္..။


(ငယ္ငယ္တုန္းက) ပန္းသီးဖီလင္ ဇာတ္သိမ္း

အေဒၚၾကီးကလွည့္မၾကည့္ပဲပန္းသီးကိုင္ထားေသာလက္ကိုသန္းေမာင္ဖက္သို႔ဆန္႔တန္း၏..။
တကယ္ေကၽြးေတာ့မွာ...။ဝမ္းသာစိတ္ျဖင့္သံတိုင္ေတြၾကားထဲေခါင္းကိုတိုးကပ္၏..။
စားရပါေတာ့မယ္ဆိုမွဗိုက္က ဂလီြဂလြမ္ျမည္လာသည္..။ျမည္....ၾကိဳက္သေလာက္
ျမည္ထား...ခဏေနရင္မင္းထဲကိုပန္းသီးေတြပစ္ထည့္လိုက္မယ္....။


 အားေပးတဲ့သူေတြကိုေက်းဇူးပါဗ်ာ..

(ငယ္ငယ္တုန္းက) ပန္းသီးဖီလင္ ပထမပိုင္း

ေကာင္ေလးကေခါင္းကိုတယမ္းယမ္းလုပ္ေန၏..တြဲေလာင္းခ်ထားေသာေျခေထာက္ကိုလည္း ေျမၾကီးေပၚသို႔မမွီတမွီလွမ္းေဆာင့္ေနေသး၏.. 
''အေတာ္မိုက္တဲ့ေကာင္ပန္းသီးမ်ားမစားခ်င္ဖူးတဲ့...ပန္းသီးဆိုတာလူတိုင္းစားႏိုင္တာမဟုတ္ဘူးကြ..
မင္းကသူေဌး မို႔စားႏိုင္တာ...'' 


အေရာင္ရင့္ရင့္အမုန္းမ်ား ၆ (ဇာတ္သိမ္း)

အဖိုးလုပ္တဲ့သူက 
''ငါတို႔အားလံုးေျမးမေလးကိုေမးၾကည့္ျပိးျပီ၊ 
သူကေျပာေတာ့မင္းနဲ႔ခင္ယံုပဲခင္တာပါတဲ့၊လက္ထပ္ထားတယ္ဆိုတာသူ႔ရဲ့ခင္မင္မွဳ႕ကိုမင္းက
အလြဲသံုးစားလုပ္ျပီးသူသိကၡာက်ေအာင္ေျပာေနတာပါတဲ့..ဒီေတာ့မင္းဘာေျပာခ်င္သလဲ..''

• • • • • • • • • • • • • • • • • • • •

အေရာင္ရင့္ရင့္အမုန္းမ်ား ၅

''ကိုၾကီးအဲလိုေျပာမွာစိုးလို႔ဘာမွမေျပာပဲေနျမဲအတိုင္းေနခဲ့တာကို ကိုၾကီးပဲမရမကလိုက္ေမးေနေတာ့..ဒီကေျပာလိုက္ရတယ္.. ထင္တဲ့အတိုင္းပဲကိုၾကီးညီမေလးကိုအထင္ေသးသြားျပီမို႔လား?ဒါေၾကာင့္အတင္း
ႏွင္လႊတ္ေနတာေပါ့'' ဆိုျပီးငိုပါေလေရာဗ်ာ..... 
က်ေနာ့္မွာေျခမကိုင္မိလက္မကိုင္မိျဖစ္သြားခဲ့တာေပါ့... ကိုယ္ေခ်ာ့တတ္သလိုေခ်ာ့ရင္းက်ေနာ္လည္းဘာေတြေျပာမိမွန္းေတာင္မသိေတာ့ဘူးးး.

♣♣♣♣♣ ♣♣♣♣♣ ♣♣♣♣♣ ♣♣♣♣♣

အေရာင္ရင့္ရင့္အမုန္းမ်ား ၄

ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ သူကသိသိသာသာကို မေက်နပ္ေၾကာင္းျပလာပါေလေရာဗ်ာ။
သူ႔မွာခ်စ္သူရွိတယ္ေပါ့၊ က်ေနာ္ခုလိုလိုက္လိုက္ပို႔ေနတာကိုသူ႔ခ်စ္သူျမင္ရင္မေကာင္းဘူးေပါ့၊ လိုက္မပို႔ေတာ့နဲ႔ေပါ့၊ အဲလိုေတြေျပာေျပာလာတယ္ေလဗ်ာ။ က်ေနာ္ကလဲ ဘယ္ယံုမလဲဗ်ာ။
ကိုယ့္အထင္နဲ႔ကိုယ္ကိုးးး ထားပါေတာ့ဗ်ာအတိုခ်ဳပ္ျပိးပဲေျပာေတာ့မယ္။
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

အေရာင္ရင့္ရင့္အမုန္းမ်ား ၃

တစ္ရက္ၾကေတာ့ကိုယ့္ကိစၥနဲ့ကိုယ္ စိန္ေပါလ္ကားမွတ္တိုင္ကေနျပီး လိုင္းကားစီးလို႕ တာေမြကိုအသြားက်ေနာ္စီးလိုက္တဲ့ကားေပၚကိုမွ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ သူေလ....
''မိုးေလးေပါ့'.. တတ္လာတယ္ဗ်ာ~ ကိုယ္စီးထားတဲ့ဘတ္စ္ကားကိုေရာ တေလာကလုံးကိုပါေမ့ျပီး က်ေနာ္မျမင္ရတာၾကာခဲ့ျပီျဖစ္တဲ့ခ်စ္ဦးသူ မိုးေလးကို ေငးၾကည့္ရင္းက ဘယ္လိုကဘယ္လို
သူ႕အနားကိုေရာက္သြားတယ္ဆိုတာမသိႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျမန္ဆန္စြာပဲ နားနားကပ္ျပီးထိုင္လိုက္မိသြားတယ္ဗ်ာ။

  
♥♥♥♥♥ ♥♥♥♥♥ ♥♥♥♥♥ ♥♥♥♥♥ ♥♥♥♥♥ ♥♥♥♥♥

အေရာင္ရင့္ရင့္အမုန္းမ်ား ၂

ခဏေလးၾကာေတာ့မိုးက သူတို႔အခန္းရဲ့ ဝရန္တာမွာေပၚလာျပီး ဖုန္းဆက္ဖို႕ လက္ဟန္ေျခဟန္နဲ့ျပလာတယ္ေလ... ဒါနဲ့ပဲ ခ်စ္အေျဖရျပီကြာ ဆိုျပီး ေလေတြပါေတြခၽြန္၊
ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ အပိုင္တြက္၊ရင္ကိုေကာ့၊မာန္ကိုျမႇင့္ျပီး (သမိုင္းစာအုပ္ထဲကမြန္သူရဲေကာင္းသမိန္ဗရမ္း၊တိုင္းတပါးသားဂါမဏိကိုစီးခ်င္းထိုးအႏိုင္ယူျပီး ျပိဳင္ပြဲကြင္းတစ္ပတ္ေၾကာ့ေၾကာ့ေလးျမင္းစီးျပေနတဲ့ပံုစံေလးကိုေတာင္ျမင္မိတယ္၊မဆီမဆိုင္ေပါ့)

♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥

အေရာင္ရင့္ရင့္အမုန္းမ်ား ၁

က်ေနာ္ဒီအရြယ္ထိက်င္လည္ခဲ့ရတဲ့ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီးကို ႏႈတ္ဆက္ၾကည့္ေလးၾကည့္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ျပတင္းဖက္မွထိုင္ခံုကိုယူလိုက္ကာ departure hall ထဲမွတဆင့္ 
ေလယာဥ္ပ်ံေပၚသို႕တက္လာခဲ့ပါတယ္။
မိနစ္အနည္းငယ္အၾကာမွာေတာ့ သိမ့္ကနဲ ခါသြားတာႏွင့္အတူေလယာဥ္ၾကီးမွာ
ရန္ကုန္အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေလဆိပ္မွတဆင့္ .....

♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥ ♥♥♥

abcs